Φρέσκες ντομάτες!
Κάθε παλιό ρούχο.
Πληρώνω με μετρητά. Πληρώνω για ρούχα.
Κάθε παλιό ρούχο. Πληρώνω με μετρητά.
Ποιον θέλετε να δείτε;
Τον πρόεδρο, τον 1ο και τον 2ο αντιπρόεδρο.
-Έχετε ραντεβού; -Εδώ και 7 χρόνια.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Καλώς όρισες, Μαξ. Καλώς όρισες.
-Χαιρόμαστε που σε βλέπουμε. -Μας έλειψες.
Καιρός ήταν. Ας κάτσουμε. Έχουμε πολλά να πούμε.
-Κάθισε. -Λίγο κρασί;
Θα πιούμε όλοι. Θέλεις ένα πούρο;
Είσαι μια χαρά. Ποτέ δεν ήταν καλύτερα, έτσι, Τζο;
Έχει και ωραίο μαύρισμα.
Πάνω στην ώρα για φαΐ. Θα πάμε στου Λουίτζι. Έχει ωραίες μπριζόλες.
-Να περιμένει. -Θυμάσαι του Λουίτζι;
Δοκίμασέ το. Είναι το καλύτερο.
Θέλεις νέα ρούχα. Έχω έναν ράφτη!
Όταν θα θέλει ρούχα ο Μαξ, θα αγοράσει ρούχα.
Όταν θέλει να φάει, θα τρώει.
Ίσως πρώτα να θέλει άλλα πράγματα.
Ο Μαξ ξέρει τι θέλει. Πάντα δεν ήξερε;
Και όλα κοστίζουν. Δεν κοστίζουν όλα;
Ορίστε χίλια δολλάρια.
Είδα ότι βάλατε κάτω τον πίνακα του μπαμπά.
Είναι αντίγραφο αυτού στο σπίτι.
Μια τράπεζα πρέπει να κρεμά πίνακες των νεκρών που τις δημιούργησαν.
Τους δίνει μια αίσθηση, παράδοσης. Όπως εδώ. Εδώ βρωμοκοπά παράδοση.
Ο μπαμπάς πέθανε πριν 5 χρόνια.
-Πάρε τα λεφτά. -Που μένει η μαμά;
Πήρα στο σπίτι. Δεν απαντούσε κανείς.
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα.
Δεν μένει πλέον στο μεγάλο σπίτι;
-Μετακόμισε. -Που;
-Πάλι στην οδό Μάλμπερι. -Γιατί;
Ποιος ξέρει; Κρατήσαμε γι' αυτήν όπως ήταν το μεγάλο σπίτι.
Δεν το πλησιάζει. Έλα, πιες.
Έχουμε ολόκληρο μπουκάλι να πιούμε.
Δεν μου αρέσει πλέον η σαμπάνια.
Ούτε και τα πούρα.
Μια μεγάλη, πλούσια τράπεζα.
Θα είναι μεγάλη ευθύνη.
Πολύ μεγάλες και σημαντικές έννοιες.
Ξέρεις κάτι, Τζο; Φαίνεσαι ανήσυχος.
Εγώ δεν έχω τίποτα ν' ανησυχήσω. Τίποτα. Τελεία.
-Πως είναι η Μαρία; -Ωραία.
-Είναι ακόμα τόσο όμορφη; -Ναι.
Να είσαι νυμφευμένος έχει ανησυχίες.
Ειδικά αν είναι όμορφη σαν τη Μαρία.
Ρωτά ποτέ για μένα;
-Πρέπει να έλθω σύντομα για δείπνο. -Όποτε θέλεις.
Έχεις ωραία οικογένεια, Τζο.
Δύο παιδιά. Ξανθά σαν την μητέρα τους.
Πόσο καλά σου φέρθηκε ο χρόνος.
Και στους τρεις σας.
Ο Τόνι πήρε τη Μαρία, δύο ξανθά παιδιά που μισούν τα μακαρόνια.
Ο Πιέτρο έγινε δεύτερος αντιπρόεδρος.
Θυμάμαι που η φιλοδοξία σου ήταν 50 δολλάρια για 6 γύρους.
Ναι, ο χρόνος σας φέρθηκε περισσότερο από καλά.
Αλλά γιατί φαίνεστε τόσο ανήσυχοι;
-Τι θέλεις; -Επτά χρόνια. Τα θέλω πίσω.
-Πόσα; -Σου είπα.
-Δεν φοβίζεις κανέναν. -Θέλω πίσω τα επτά χρόνια.
Θα ξαναπούμε... αδέλφια μου.
Πάρε τα χρήματα. Είναι το μόνο που θα πάρεις.
Θα του χτυπήσω το κεφάλι.
-Βγήκε για αίμα. -Τότε θα πάρει αίμα.
Πολύ αίμα.
-Σε ποιον τηλεφωνείς; -Στον Αντζελίνο.
Δεν χρειαζόμαστε τον Αντζελίνο.
Θα το κρατήσουμε στην οικογένεια, όπου και ανήκει.
Εκεί όπου ανήκε πάντα.
Όποιος πετά τα χρήματα, είναι μεγάλος μπελάς.
Μεγάλο πρόβλημα.
Μαξ.
Σάββατο βράδυ.
Πως και είσαι σπίτι το Σαββατόβραδο;
Δεν κάνεις τέτοιες ερωτήσεις σε κοπέλες.
Αν θέλεις να μάθεις, κανείς δεν μου πρότεινε.
Να το πρόβλημα σου. Δεν είσαι δημοφιλής. Κάθε βράδυ θα είσαι μόνη.
Κανείς δεν είναι τόσο μη δημοφιλής.
-Ποιος; -Οποιοσδήποτε για να περάσει η ώρα.
-Είχες αρκετή ώρα για "σκότωμα". -Και πολλούς αργόσχολους.
Είδες τα αδέλφια σου;
-Έπρεπε να τα δω πριν από όλα. -Και;
Μην είσαι έτσι, Μαξ, ειδικά όχι απόψε.
Πως να είμαι; Όλο αστεία; Ευτυχής; Το γελαστό αγόρι;
Τα επτά χρόνια πέρασαν. Ξέχασέ τα.
Οι Άραβες λένε, "Η εκδίκηση είναι σπάνιο κρασί, θεϊκή ευτυχία".
Θα μεθύσω μ' αυτό.
Στο είπε κάποιος φιλόσοφος από τους μελλοθάνατους;
Τότε έγινες ανόητος.
Κάποτε ήμουν ο πιο έξυπνος. Τι κέρδισα;
Εμάς. Εσύ κι εγώ και όλα όσα περιμέναμε.
Ας φύγουμε από τη Νέα Υόρκη. Πάμε στο Σαν Φρανσίσκο.
-Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. -Αυτό που θέλω είναι στη Νέα Υόρκη.
Τι σκέπτεσαι με το Ιταλικό μυαλό σου;
Τον φόνο; Αυτό σχεδίαζες για επτά χρόνια; Μια βεντέτα;
-Έτσι περνούσα την ώρα. -Κι εγώ;
Ήμουν φυλακή για επτά χρόνια.
Εγώ ήμουν σε μεγαλύτερη. Είχε το μέγεθος του κόσμου.
Πρέπει να περιμένεις λίγο ακόμα.
Ήταν η τελευταία νύχτα αναμονής.
-Τον θυρωρό, παρακαλώ. -Τι τον θέλεις;
Παίρνω 2 εισιτήρια για Σαν Φρανσίσκο.
-Θα έχεις μία άδεια θέση. -Τώρα ή ποτέ.
Ποτέ μην απειλείς έναν Ιταλό. Δεν αναμειγνύεται καλά στο αίμα μας.
Είμαι και εγώ μέρος της βεντέτας; Είμαι στον κατάλογό σου;
Δεν φτάνει να καταστρέψεις τα αδέλφια σου και σένα; Γιατί εμένα;
Γιατί γύρισες σε μένα;
Και πως; Ένας νεκρός άνθρωπος, σατανικός, κακός άνθρωπος.
Γέμισες μ' αυτό το δηλητήριο. Ζει μέσα σου.
Ο κόσμος βελτιώθηκε που πέθανε ο πατέρας σου, αλλά όχι εσύ.
Καλό παιδί. Αυτό που αρέσει στον Τζίνο Μονέτι.
Χτυπάς την αλήθεια επειδή πονά. Να μισείς.
Μην αγαπήσεις ποτέ. Άκου τον πεθαμένο πατέρα σου.
Είναι 8:50. Πρέπει να πάμε στην τράπεζα.
-Θ' ανοίξει όταν πάω εγώ. -Θα περιμένουν οι καταθέτες.
Ποιος άλλος δίνει τέτοιο τόκο;
Με τέτοιο τόκο, ας περιμένουν.
Τρίψε την πλάτη μου.
Πάρε.
Πιο δυνατά. Πιο ψηλά, πιο ψηλά.
Ωραία είναι. Τώρα λίγο πιο χαμηλά. Πιο χαμηλά.
Πιο δυνατά.
Τρίβε δυνατά.
Καλημέρα, κύριε Μονέτι. Καλημέρα.
Ευχαριστώ, κύριε Μονέτι.
-Καλημέρα, κύριε Μονέτι. -Καλημέρα.
Οι εισαγωγείς πήραν πάλι για το δάνειο.
Το φορτίο είναι στην αποβάθρα.
Όχι τώρα, αργότερα. Πρώτα θα δω τους φίλους μου. Λούκα.
Πόσες φορές θα στο πω; Μίλα Αγγλικά. Κάποτε πρέπει να μάθεις.
Θέλω χρήματα ν' αγοράσω ένα άλογο.
-Τι το θέλεις; -Το παλιό πέθανε.
-Δεν μπορεί να μαζεύει παλιοπράγματα. -Πόσο στοιχίζει ένα άλογο;
150 δολλάρια.
150;
Εντάξει, υπέγραψε εδώ.
-Συμφώνησες για τις λαϊκές κατοικίες; -Ναι.
Στο τηλέφωνο αυτός από το Σικάγο.
Θέλει να μάθει αν ξαναφτιάξεις τη ζυθοποιία.
Εμπρός; Ο Τζίνο Μονέτι.
Όχι.
Αλλά, Τζίνο, αυτά είναι μόνο 120 δολλάρια.
Λούκα, ο τόκος. Τον παίρνω προκαταβολικά.
Οι γιατροί λένε να τον στείλω στο Ντένβερ...
-...αλλιώς θα πεθάνει. -Στο Ντένβερ;
Μεγάλο ταξίδι. Είναι στο Κάνσας. Πόσα;
Το τρένο στοιχίζει 62 δολλάρια.
Τόνι, Πιέτρο.
Ξέρετε τις εργάσιμες ώρες;
-9 με 3. -Αλλά ποτέ δεν ανοίγεις εγκαίρως.
Να μην σας νοιάζει. Εσείς να ανοίγετε εγκαίρως.
-Τι έπαθε η μύτη σου; -Κέρδισα.
-Στον 2ο γύρο με νοκ-άουτ. -Πόσα πήρες;
Δεν παίρνω λεφτά. Θα βλάψει την ερασιτεχνική μου θέση.
Τότε γιατί παλεύεις;
-Είναι άθλημα. -Παλεύεις κι εσύ;
-Είμαι ο διαχειριστής του. -Και αυτό είναι άθλημα;
Πηγαίνετε να δουλέψετε.
-Ορίστε. -Αλλά αυτά είναι πάρα πολλά.
Θα έκανα λάθος.
-Ευχαριστώ, ευχαριστώ. -Όχι, όχι.
Μπαμπά, έρχεσαι ένα λεπτό;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Πες στον Μαξ να βρει αλλού γραφείο.
Κοίτα αυτούς τους τύπους. Όσο πάει και χειροτερεύει.
-Μας δίνουν κακή φήμη. -Φέρνουν δουλειά στον Μαξ.
Εγγυήσεις για εγκληματίες... Εμείς έχουμε τράπεζα.
Τι εννοείς "εμείς"; Εγώ είμαι η τράπεζα.
Γύρισε στο κλουβί σου.
Όχι δωρεάν μελάνι εδώ. Αν θέλει γέμισμα, πήγαινε στο ταχυδρομείο.
Στο ταχυδρομείο.
-Πιέτρο. -Ναι, μπαμπά.
-Πήγαινε να δεις τι θέλει η κυρία. -Ναι, μπαμπά.
-Μάλιστα. -Που θα βρω τον κο Μονέτι;
Έχουμε πολλούς Μονέτι. Ο πατέρας μου, ο Τζο...
Ποιος είναι ο δικηγόρος;
Τον δικηγόρο. Ο Μαξ.
Ευχαριστώ.
Τον μπαγάσα.
Το είπες αυτό. Είχε όπλο;
Άσχημο αυτό. Κανένας μάρτυρας;
Πολύ άσχημα. Έχει καθόλου χρήματα;
Ωραία. Ναι.
Οι πόρτες έγιναν για να χτυπάμε.
Δεν έχω χρόνο. Όποιος είναι, πες ότι θα ξαναπάρεις.
Θα σε ξαναπάρω, Μο.
-Που κάθονται οι πελάτες σου; -Δεν κάθονται. Τελεία.
-Λέγομαι Αϊρίν Μπένετ. -Ποια είναι η υπόθεση;
Σε πρότεινε η εταιρεία Χάνφορντ, Σλόαν και Έλιοτ.
Πολύ καλοί. Δούλευα γι' αυτούς. Δεν με προτείνουν σε πολλούς εκτός..
-Εκτός; -Αν είναι Β' κατηγορίας.
Ένας φίλος έχει προβλήματα.
-Τι έκανε αυτός; -Γιατί λες "αυτός";
Δεν θα έμπλεκες έτσι για γυναίκα, οπότε τι έκανε αυτός;
Πολλά... Ακάλυπτες επιταγές, πήρε κοσμήματα, πούλησε το αμάξι κάποιου.
-Εσένα τι σου είναι; -Είπα ότι ήταν φίλος.
-Δικά σου το αμάξι και τα κοσμήματα; -Ναι.
Ν' ανησυχείς μόνο για τις επιταγές.
-Γιατί δεν τις καλύπτεις; -Πολύ αργά.
-Παραδόθηκαν στον εισαγγελέα. -Τι θέλεις να κάνω εγώ;
Θα σου δώσω επιταγή να τις καλύψεις. Έτσι τακτοποιούνται όλα.
Τα λεφτά είναι σπουδαίο καθαριστικό.
-Δαπανηρό! -Το άξιζε.
Ίσως για σένα, αλλά όχι για μένα.
-Τι τρέχει; -Είμαι δικηγόρος, όχι σκουπιδιάρης.
Νομίζεις ότι τα καταφέρνεις με το καρνέ, ότι ανοίγει κάθε πόρτα.
Δεν είμαι τόσο άφραγκος. Πήγαινε αλλού. Τελεία.
-Πολύ προσβλητικός λόγος. -Αυτό είχα στο νου μου.
Δεν μπορείς να προσβάλεις τις γυναίκες. Δεν είσαι τέτοιος τύπος.
-Όχι; -Όχι. Θα το λατρέψουν από σένα.
Τίποτα δεν σε αγγίζει εσένα. Όλα αναπηδούν πάνω σου.
Δεν είναι πλέον τόσο αποτελεσματικό.
Κουράστηκα και βαρέθηκα την κατάσταση. Θα με αναλάβεις;
-Μετά απ' όσα είπα; -Ειδικά μετά από ό,τι είπες.
-Πες παρακαλώ. -Θα πληρώσω εγώ.
-Πες παρακαλώ. -Παρακαλώ.
Εντάξει.
Θα αναλάβω την υπόθεσή σου, δις...
...Μπένετ.
-Δεν θυμάμαι ονόματα. -Θα θυμάσαι το δικό μου.
-Έχεις δουλειά; -Πέρασε.
Μύρισε τον αέρα.
-Άρωμα. -Πωλούν μια σταγόνα κάθε φορά.
Πρέπει να έχεις συνταγή. Σαν το χλωροφόρμιο. Σου μπαίνει στο μυαλό.
-Ποια ήταν; -Μια γυναίκα.
-Τι γίνεται στο σπίτι; Η Ελέν; -Εντάξει.
Τι σκέπτεσαι;
Θυμάσαι που ο μπαμπάς θα μου έδινε αύξηση μετά τον γάμο.
-Δεν το έχει κάνει; -Όχι.
Η Ελέν στεναχωριέται. Νόμιζε ότι παντρεύτηκε τραπεζίτη.
Σπουδαίος τραπεζίτης.
Πως να την περιποιούμαι με 65 την εβδομάδα;
-Παντρευτήκατε. Θα την περιποιείσαι; -Τους φίλους της.
Προέρχεται από καλή οικογένεια της Φιλαδέλφεια. Πολύ κοινωνικοί.
Πάρε της ένα φόρεμα. Χρέωσε το σε μένα.
Δεν θα ωφελήσει.
Είναι περήφανη. Την πρώτη φορά που ήλθε στην τράπεζα...
και με είδε σαν υπάλληλο, παραλίγο να κλάψει.
-Είναι ευαίσθητη. -Εννοείς, ανυπόμονη.
Κάποια μέρα θα αναλάβεις εσύ.
Όλα θα είναι δικά σου. Απλώς περίμενε.
Είναι ο τρόπος που μου φέρεται.
"Γύρισε στο κλουβί σου", "Σκάσε", "Κάνε αυτό, το άλλο".
Πως να νοιώθω; Εσένα δεν σου μιλά έτσι.
-Κανείς δεν μου μιλά έτσι. -Είμαι ο μεγαλύτερος.
-Μην φέρεται σαν να είμαι υπηρέτης. -Θα του μιλήσω.
-Να μου μιλά όπως μιλά σε σένα. -Εντάξει, τι άλλο;
Ευχαριστώ.
Εμπρός. Ναι, Έλιοτ.
Εντάξει, πήγαινε.
Μην πας.
Φυσικά σε συμπαθώ. Αφού σου μιλώ.
Απόψε, είναι Τετάρτη. Σήμερα μαγειρεύει η μητέρα. Τρώω σπίτι.
Θα σε κεράσω ποτό. Πέντε λεπτά, ένα ποτό. Τελεία.
Εδώ Τζίνο Μονέτι.
Ποιος; Ο Σίλβιο;
Πρέπει να μιλάς πιο δυνατά.
Είναι ο φωνογράφος.
Μου αρέσει δυνατά.
Σίλβιο, αν θέλεις να ακούω, πρέπει να μιλάς πιο δυνατά.
Καλύτερα τώρα.
Πόσα δίνω; Ποιος δίνει περισσότερα;
Ο Ντομένικο; Πόσα δίνει;
Δίνω 5.000 περισσότερα.
Και το όνομα μου πάει πρώτο.
Εντάξει, εντάξει. Έλα αύριο στην τράπεζα.
-Δεν κλείνει ποτέ τον φωνογράφο; -Του αρέσει.
-Πόσο θα περιμένουμε; -Μέχρι να έλθει ο Μαξ.
Εμείς γιατί δεν αργούμε ποτέ; Γιατί δεν περιμένει εσένα;
-Να κάνω καυγά; -Ναι.
Μπαμπά, πρέπει να περιμένουμε τον Μαξ;
-Γιατί βιάζεσαι; -Περιμένουμε καλεσμένους στο σπίτι.
Δεν τους φέρνετε εδώ; Έχουμε φαΐ. Πολύ χώρο.
-Δεν τους αρέσουν τα μακαρόνια. -Όχι;
-Είμαι λίγο κουρασμένη. -Και εγώ.
Σου αναστατώνει το στομάχι;
-Σε αρρωσταίνει; -Ειλικρινά, ναι.
-Και εσένα; -Ναι, μπαμπά.
Θα έρχεστε κάθε Τετάρτη.
Θα τρώτε τα μακαρόνια της μαμάς, θα αρρωσταίνετε...
διαφορετικά βρείτε δουλειά σε άλλη τράπεζα.
Πιέτρο!
Περίμενε τον Μαξ. Φτύσε το ψωμί.
Λίγο κρασί, Μαρία;
Ναι, Αντόνιο.
Μπαμπά, να βάλω κρασί στην Μαρία;
Στην Μαρία; Τα πάντα.
Μπορεί να έχει ό,τι θέλει.
Δεν μ' αρέσει να αργεί κάποιος για φαΐ πριν νυμφευτεί.
Ο Μαξ έχει δουλειά, μαμά.
Πιέτρο, άλλαξε τον δίσκο, βλάκα.
Συγγνώμη που άργησα. Μπαμπά. Μαμά Ντομάνικο...
κάθε μέρα φαίνεσαι καλύτερα.
-Μαρία. Πολυαγαπημένη, Μαρία. -Μαξ.
Μαρία!
Δεν είμαστε αρραβωνιασμένοι;
Έλενα, είναι ωραία να σε φιλούν.
-Δεν θυμάσαι; -Όχι μέχρι να παντρευτείς.
Τότε, δεν είναι πλέον αστείο.
Μαξ, έκανες... Αυτό που συζητήσαμε το πρωί;
Το ξέχασα. Θα το τακτοποιήσουμε τώρα.
-Όχι εδώ. -Γιατί όχι; Μια οικογένεια είμαστε.
Τι λες να δώσεις αύξηση στον Τζο;
Η τράπεζα πάει καλά. Δουλεύει σκληρά.
Θέλεις αύξηση;
Ας μην τα πούμε τώρα, μπαμπά. Θα το συζητήσουμε αύριο.
Ο Μαξ έχει δίκιο. Καλύτερα να ξέρουμε που βρισκόμαστε.
Αύξηση;
Όταν νυμφεύτηκα, έβγαζα 15 δολλάρια την εβδομάδα.
Έχω 4 παιδιά. Εσείς πόσα παιδιά έχετε;
Δεν πρόκειται να μεγαλώσω παιδί σε δυάρι.
Εμείς ζούσαμε σε ένα δωμάτιο, πίσω από το κουρείο.
Δούλευα όλη την εβδομάδα, 16 ώρες τη μέρα. Όρθιος, δεν καθόμουν ποτέ.
Τώρα κάθεσαι και δεν είμαστε στο κουρείο. Ο Τζο ό,τι που υποσχέθηκες.
-Σου υποσχέθηκα; Πότε; -Δεν θυμάσαι; Στον γάμο.
Στον γάμο... Με όλο αυτό το κρασί.
Δεν θυμάμαι καν ποιος παντρεύτηκε.
Τζο, όταν πεθάνω, θα πάρεις όλα τα δολλάρια.
Η τράπεζα είναι για σένα.
Για τον Τόνι, τον Πιέτρο, όλα τα δολλάρια.
Αλλά όταν πεθάνω.
Πιέτρο, βλάκα, απάντησε στο τηλέφωνο.
Για την μαμά.
-Για σένα, Έλενα. -Μαμά.
-Για σένα. -Μαξ, τηλέφωνο.
Με συγχωρείτε.
Μαρία.
Εμπρός.
Ποιος;
Τακτοποιήθηκαν όλα.
Τίποτα νέο;
Τώρα; Η αμοιβή μου διπλασιάζεται για βραδυνές κλήσεις.
Έρχομαι αμέσως.
Αν δεν γυρίσω εγκαίρως, πήγαινε την Μαρία στην παράσταση.
Που πας, Μαξ;
Σε δουλειά, μπαμπά. Σε δουλειά. Αλλά θα γυρίσω εγκαίρως.
Καλή όρεξη. Πιέτρο, άλλαξε τον δίσκο, βλάκα.
Μαμά!
Δεν έχασες καθόλου χρόνο.
Μπορείς ν' αντέξεις πολλά προβλήματα. Τι έγινε τώρα;
Έχω θέσεις για τους δικηγόρους μου. Κάθισε.
-Δεν έφαγα για βράδυ. Πεινάω. -Τι λες για ένα ποτό;
Ήθελες να με δεις αμέσως. Για τι;
Εσύ δεν μιλάς στον κόσμο. Τον ανακρίνεις.
Θέλω γεγονότα. Κατανόηση παίρνεις από γιατρούς και συγγενείς.
-Δεν θέλω κατανόηση. -Μην ανησυχείς.
-Δεν πρόκειται να λάβεις. -Ευχαριστώ.
Μπορούμε να μπούμε στο θέμα;
Ήλθα επειδή είπες ότι είναι επείγον. Κάτι σπουδαίο.
-Είναι. -Ας δούμε τα γεγονότα.
-Δύσκολο να βρω τις λέξεις. -Ψάξε, γιατί δεν διαβάζω τη σκέψη.
Είσαι πολύ δυσάρεστος νεαρός.
-Αλλά θαυμάσιος δικηγόρος. Γεγονότα! -Ο χαρτοφύλακάς σου;
Περιμένω να τον γεμίσω με κάτι.
-Ένας φίλος μου... -Άλλος φίλος;
-Έχω πολλούς. -Όσο έχεις λεφτά, γιατί όχι;
-Είναι προσβλητικό. -Μπορεί. Πεινώ.
-Αυτό δεν είναι δικαιολογία. -Ο φίλος σου;
Εσύ και οι προσβολές σου. Γιατί δεν σταματάς;
Τον φίλο.
Αν θέλεις το πιστεύεις, αλλά είναι φίλη.
Είναι στο Σαν Φρανσίσκο. Μόλις τηλεφώνησε.
Είναι μεγάλο μπέρδεμα. Μάλλον θα πρέπει να πας εκεί.
Αυτή είπε να έλθεις σε επαφή μαζί μου;
Όχι, ήταν δική μου ιδέα.
-Ήταν απελπισμένη και... -Τι μπέρδεμα είναι;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Έχει σχέση με κεφάλαια...
Όλων των ειδών νομικές επιπλοκές.
Και απλώς πηδώ στο αεροπλάνο με δική σου συστατική επιστολή;
Όχι. Είναι η καλύτερη μου φίλη. Θα έλθω κι εγώ.
-Δηλαδή θα πετάξουμε μαζί; -Αν βρω τον χρόνο.
-Έχεις ένα άδειο μπουκάλι; -Γιατί;
Αφού παίζουμε σαν παιδιά, ας παίξουμε μπουκάλα.
-Είναι πιο αστείο. -Ήταν δύσκολο να το περιγράψω.
Δεν ανήκω στο δικηγορικό σώμα της Καλιφόρνια.
-Εκεί είναι το σπίτι μου. -Τα κεφάλαια είναι δικά σου;
-Χωρίς μπερδέματα. -Τότε δεν θέλεις δικηγόρο.
Έχω άλλα μπερδέματα. Εξακολουθείς να μην θέλεις να πιεις;
Εξακολουθώ να μην ξέρω γιατί βρίσκομαι εδώ.
Ποιος παίζει τώρα;
Τι τρέχει με σένα;
Αυτή την στιγμή; Είμαι μόνη.
Παραιτήθηκα από τη λέσχη μοναχικών καρδιών.
Η αμοιβή διπλασιάζεται τη νύχτα. Το ξεκαθάρισες. Θα πάρω την σάρπα μου.
-Θα πάς κάπου; -Θα βγούμε έξω.
Κάθισε. Βγάλε την σάρπα σου.
Βγάλε την σάρπα και κάθισε.
Θα πω την ιστορία του Μαξ Μονέτι.
Γεννήθηκα πίσω από το κουρείο του πατέρα μου.
Τώρα έχει τράπεζα. Τοκομερίδια αντί μαλλιών.
Αλλά ακόμα μου αρέσει το σκόρδο. Αρραβωνιάστηκα μια όμορφη Ιταλίδα.
Θα μου κάνει παιδιά και σπιτικό.
Ξέρει μόνο έναν άνδρα, εμένα, τον Μαξ Μονέτι. Τελεία.
-Δεν θέλεις να μάθεις για μένα; -Ξέρω για σένα. Είσαι μόνη.
-Τι άλλο; -Τι θες, ψέματα;
Τι άλλο υπάρχει;
Σ' αρέσει να πληγώνεσαι. Πάντα επιλέγεις τον λάθος τύπο.
Είναι αρρώστια πολλών γυναικών.
Ψάχνουν τρόπους να πληγωθούν από καινούργιο άνδρα.
Από τον Αδάμ έχει να βγει καινούργιος.
Ίσως είσαι σπουδαίος δικηγόρος, αλλά σαν ψυχίατρος είσαι φρικτός.
-Γνώμη σου. -Τίποτα δεν με πληγώνει.
Είναι μία από τις επιπλοκές μου.
Μαξ. Ωραίο όνομα. Μου αρέσει.
Δεν είναι να το "φοράς" για πολύ.
Τίποτα δεν φορώ για πολύ.
-Πάμε. -Που;
Έξω.
Ξέρετε τους κανόνες. Προσέχετε τις χαμηλές γροθιές.
-Σε περίπτωση νοκ-άουτ... -Ο γιος μου, ο Πιέτρο.
Είμαι αυτός που λέει στη ρόμπα του.
Χτύπα τον, Πιέτρο!
Στην κοιλιά!
-Στην κοιλιά! Στην κοιλιά! -Έλα, Μπίλι!
Στην κοιλιά!
Ανταπέδωσε! Ανταπέδωσε!
-Τι συνέβη; -Σταμάτησαν τον αγώνα.
-Τι; -Ο Πέτρο "έφαγε" πολλές στην κοιλιά.
-Ωραία, πατρική χειρονομία. -Δεν έχασε;
Και οι Μονέτι δεν πρέπει να χάνουν ποτέ.
Ο καημένος ο Πιέτρο θα αυτοκτονήσει στα αποδυτήρια.
Δεν ήταν μεγάλη η ήττα του. Δεν καταβάλλεται ποτέ.
Φαίνεται ότι είναι οικογενειακό χαρακτηριστικό.
Κι εσύ "έριξες" απόψε μερικές γροθιές.
Ήταν ελαφρά χτυπήματα. Δεν έχω ρίξει ακόμα γροθιές.
Πάμε να χορέψουμε.
Αργότερα. Η ατμόσφαιρα με συνεπήρε. Μου αρέσει εδώ.
Πως είναι η όμορφη Ιταλίδα που έχεις αρραβωνιαστεί;
-Ώστε αυτό ήταν. -Πότε την βλέπεις;
Θα με έχει για την υπόλοιπη ζωή της.
Μεγάλη ποινή. Δεν θα βγει λόγω καλής συμπεριφοράς;
Αυτή δεν σε αφορά.
Τι γίνεται με σένα λόγω κακής συμπεριφοράς;
Δεν με αφορά; Τώρα που το σκέπτομαι, ναι!
-Γιατί θύμωσες έτσι ξαφνικά; -Τι περίμενες; Και δεν είναι ξαφνικά.
Οι γυναίκες ζουν σε κενό αέρος σαν τις μπάλες του τένις;
Νόμιζα ότι ήσουν διαφορετική.
Θα ήθελες πολύ να βρεις μια διαφορετική; Λογικέψου.
Από την Εύα έχει να βγει διαφορετική ερωτευμένη γυναίκα.
-Ώστε είναι έρωτας; -Ναι, Μαξ, είναι.
-Δεν είναι στενάχωρο; -Δεν μου αρέσουν οι περιπλοκές.
Θα στο απλοποιήσω.
Αντίο, Μαξ.
Είναι ντροπή. Αυτό είναι, ντροπή.
Η Μαρία μου, μπορούσε να διαλέξει τον καλύτερο.
Γιατρούς, τραπεζίτες, επιχειρηματίες. Είναι ντροπή.
Έλενα, γιατί ταράζεσαι με το τίποτα;
Τίποτα λες εσύ ότι αρραβωνιάστηκε την κόρη μου και γυρίζει με άλλη;
Δεν είναι άλλη, είναι πελάτισσα. Ο Μαξ έχει πολλές.
Μερικές φορές, πρέπει να μπερδεύεις χαρά με εργασία.
Εργασία και χαρά. Αλλά αυτό είναι καθαρή εργασία.
Μαξ;
Βλέπεις; Δεν έχει τίποτα να πει.
Είναι ένοχος. Το γράφει στο πρόσωπό του.
Δεν βλέπεις το πρόσωπό του. Έχει γυρισμένη την πλάτη.
Τέρμα ο αρραβώνας. Δώσε το δαχτυλίδι.
Δεν το δίνω. Ο αρραβώνας δεν χαλάει.
-Αυτό είναι το κορίτσι μου. -Μην την πλησιάζεις.
-Δώσε το δαχτυλίδι. -Όχι.
Καλύτερα να καθίσεις.
-Μην μου λες τι να κάνω. -Κάθισε, Έλενα.
Κάνε γρήγορα!
Κανέναν δεν αφορά, τι κάνει ο καθένας πριν νυμφευτεί.
-Αφορούσε όταν ήμουν κοπέλα. -Όταν ήσουν κοπέλα...
το πιο ταχύ ήταν το άλογο.
-Ο άνδρας μου πέθανε ευτυχής. -Αυτός ήταν ευτυχής επειδή πέθανε.
-Δεν πρόκειται να κάτσω να... -Θα κάτσεις και θα σκάσεις!
Είναι καιρός να μάθεις κάτι για τις Η.Π.Α.
Θα στο πω εγώ. Λέγεται Νέος Κόσμος.
Γιατί; Διότι όλα είναι νέα.
Στον Παλιό Κόσμο, οι πόλεις αναπτύσσονται έτσι.
Στον Νέο, οι πόλεις αναπτύσσονται έτσι.
Στον Παλιό Κόσμο, οι τουαλέτες έξω.
Στον Νέο; Οι τουαλέτες μέσα.
Το ίδιο με τους ανθρώπους.
Στον Παλιό, ο πατέρας σου κουρέας, τότε κι εσύ κουρέας.
Στον Νέο; Ο πατέρας κουρέας;
Εσύ θέλεις να γίνεις πρόεδρος; Εντάξει, γιατί όχι;
Τι σχέση έχει με τον Μαξ και τη Μαρία;
Πολλά. Και ο γάμος διαφέρει εδώ.
Στον Παλιό κόσμο αρραβωνιάζονται.
Περιμένουν 1-2 χρόνια. Όταν βαρεθούν, παντρεύονται.
Στις Η.Π.Α. διαφέρει. Παντρεύονται αμέσως και βαριόνται μετά.
Δεν με νοιάζουν Παλιοί και Νέοι Κόσμοι.
Κινδυνεύει η ευτυχία της κόρης μου.
Μια γυναίκα είναι ευτυχισμένη εδώ.
Είναι αφεντικό. Μεγάλη διαφορά.
Εδώ, κάποιος είναι ελεύθερος μόνο πριν παντρευτεί.
Οι γυναίκες δεν μένουν σπίτι, γεννούν και μαγειρεύουν όπως στον Παλιό.
Εδώ έρχονται και φεύγουν. Αγοράζουν και πωλούν.
Κάποτε θα βρουν τρόπο να γεννούν και οι άνδρες.
Πες κάτι, Μαξ.
Η Μαρία να πει αν με θέλει ακόμα.
-Δεν θα παντρευτώ κανέναν άλλο. -Ωραία.
Τότε μια εβδομάδα μετά το Πάσχα. Θα το κανονίσω.
Δεν συμφώνησα. Άλλωστε η κόρη μου είναι που παντρεύεται.
Εγώ θα τον αναλάβω, αν γίνει κανένας.
Θέλω να τον παντρευτώ αμέσως.
Άκουσέ με!
Έλενα, εμείς οι δύο είμαστε ακόμα στον Παλιό Κόσμο.
-Πες κάτι ακόμα και... -Ηρεμήστε.
Όλα τακτοποιήθηκαν.
Όπως είπε ο μπαμπάς, παντρευόμαστε μια εβδομάδα μετά το Πάσχα.
Είδες, Τερέζα; Ο Τζίνο κανονίζει τα πάντα.
Νια, Τζίνο, κανονίζεις τα πάντα.
Δεν χορεύεις μαζί μου.
-Τι λες για δείπνο; -Δεν πεινώ.
Εγώ πεινώ.
Φάε.
Μπορείς να μου βρεις ένα ταξί;
Τώρα τελειώνουν οι παραστάσεις. Θα καθυστερήσει λίγο.
Αν θα περπατήσεις μέχρι το σπίτι, μένεις από την άλλη.
Το ξέρω. Είμαι κοπέλα με γνώση της κατευθύνσεως.
Που πηγαίνεις;
-Ιδού το ερώτημα. -Δεν πας πουθενά. Τελεία.
Θα μου βάλεις μυαλό με την βία;
-Τι είναι όλα αυτά; -Αρχίζω να σε γνωρίζω.
-Δεν μ' αρέσει ό,τι βλέπω. -Είσαι ερωτευμένη με μένα. Τι έγινε;
Ακόμα δεν έγινε τίποτα.
-Ποιος είναι ο άλλος; -Δεν υπάρχει.
-Ποιος είναι; -Αυτό σκέπτεσαι μόνο.
Ότι σε αφήσω εξαιτίας κάποιου άλλου.
Εσύ δεν έχεις κανένα λάθος;
Τι λες; Είμαστε στο 1932, Ν. Υόρκη, ζούγκλα.
Ο ένας τρώει τον άλλο.
Με ποιον παλεύεις, με μένα ή τον εαυτό σου;
Αρχίζει να πονά και δεν αντέχεις.
Γιατί να αντέχω; Τι θα πάρω, κύπελλο;
Εγώ δεν θα πονέσω, θυμάσαι;
Και όχι από σένα, ώστε να παίζεις "ο ένας τρώει τον άλλο".
Όλα ήταν πάντα ίδια με μας.
-Όχι με μένα. Κάτι νέο προστέθηκε. -Πλέον δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνεις κανένα, ούτε εσένα.
Ποτέ δεν προσπάθησες. Αγαπάς τον Μαξ και αυτός εσένα.
-Δεν έγιναν ερωτήσεις. -Καληνύχτα, Πατ.
Καληνύχτα. Θα τα πούμε αύριο.
Με συγχωρείτε.
Θα νυμφευτείς τη Μαρία. Θα σου δώσει παιδιά, σπιτικό.
Τι θα της δώσεις εσύ; Τι έχεις να δώσεις;
-Τέλειωσες; -Τέλειωσα.
-Ας φάμε. Πεινώ. -Έτσι απλά.
Έτσι απλά.
Ξεχνώ συνέχεια ότι ζεις σε ζούγκλα.
Τότε έλα ήσυχα.
Η κυρία θα ήθελε ένα ποτό;
Η κυρία δεν πίνει απόψε.
Και άλλο καφέ;
Πόσα ακόμα μέχρι να μεθύσουν τα παιδιά της ζούγκλας;
-Βιάζεσαι; -Διασκέδασε.
Είναι η τελευταία μας νύχτα. Πέρασε καλά.
Μπορείς απλώς να το κλείσεις ή να το ανοίξεις;
Έχεις μεγάλη προσωπικότητα.
Γιατί δεν πίνεις ακόμα ένα ποτό;
Θέλεις να με δεις να ικετεύω. Θα σου άρεσε αυτό;
Δεν θα το δεις. Δεν σε χρειάζομαι. Δεν χρειάζομαι κανέναν.
-Ο Μαξ Μονέτι... -Τελεία.
Να ο επιτάφιος σου...
"Ενθάδε κείται ο Μαξ Μονέτι. Τελεία."
Ποιον θα γοητεύσεις μετά από μένα;
-Δεν ανησυχώ γι' αυτό. -Ανησυχώ εγώ.
-Γιατί; -Διότι θα το σκέπτομαι.
Και δεν μ' αρέσει αυτό που θα σκέπτομαι.
Πάγος. Ακόμα και τα αυτιά σου είναι κρύα.
-Αισθάνεσαι καλύτερα τώρα; -Χειρότερα.
Είμαι χάλια.
-Θα σε πάω στο σπίτι. -Τίνος το σπίτι;
-Το δικό σου. -Απόψε είσαι γεμάτη με προσωπικότητα.
-Έχεις τσιγάρα; -Δεν πουλώ τσιγάρα.
Δεν έχω άδεια.
Ωραίο μέρος έχεις εδώ.
Καλή ατμόσφαιρα. Γεμάτη προσωπικότητες.
Φεύγει η φίλη σας.
Με άφησε πριν 4 ώρες.
Θα τα πούμε.
Ναι, Μαξ.
-Περισσότερο ατμό. -Ναι, να ιδρώσεις.
Έτσι, Μαξ.
Να ιδρώσεις.
-Είμαι εξαντλημένος. -Ναι, έξυπνο παιδί.
-Την αφήνεις έτσι; -Δεν σημαίνει τίποτα για μένα.
Τότε γιατί είσαι εξαντλημένος;
Είπε ότι δεν υπάρχει άλλος. Αυτό με πειράζει.
Θα πάρεις την Μαρία. Ξέχασέ την αυτή.
-Πως ξεχνάς, μπαμπά; Τι κάνεις; -Να ιδρώσεις.
Ευτυχώς που ήλθες εδώ. Προβλήματα στην τράπεζα.
Είναι τρελλή για μένα. Μου το είπε. Το ξέρω.
Θέλουν να δουν τα βιβλία. Πάντα δημιουργούν προβλήματα.
Δεν επιτρέπω να με αφήσει. Θα διαλύσω την πόρτα της.
Τι είναι αυτά; Πως τα παίρνεις; Γιατί;
Δεν διευθύνεις τράπεζα με βιβλία.
Θα έλθει έρποντας. Έχεις δίκιο, θα ξεχάσω. Θα πάρω τη Μαρία.
20 χρόνια την διευθύνω χωρίς πρόβλημα.
Μην μου ζητούν τίποτα. Τους πετώ έξω. Αυτό θα κάνω.
-Κανείς δεν θα κοιτά τα βιβλία. -Για ποιο πράγμα μιλάς;
Τα βιβλία.
Ψάχνουν τα βιβλία. Ρωτούν πολλά.
-Έχεις τις απαντήσεις; -Γιατί λες να ιδρώνω;
-Που είναι η πιανίστρια; -Δεν ξεκινά πριν τις 5:00.
Ευχαριστώ.
Εμπρός. Ποιον;
-Είσαι ο Τζόνι; -Όχι.
Δεν είναι εδώ.
-Θέλεις να πάρω εκ μέρους σου; -Δεν είναι εκεί.
Μερικές φορές, η γυναίκα δεν προλαβαίνει να απαντήσει.
Περίμενα όλη την εβδομάδα να πάρεις.
-Γιατί νόμιζες ότι θα πάρω; -Ακόμα έχεις εκείνη τη προσωπικότητα;
Τι θέλεις; Γιατί ήλθες εδώ;
Κάτι έχασα. Σκέφθηκα ότι θα το έβρισκα εδώ.
-Την ομπρέλα σου; -Την κοπέλα μου.
Δεν παρέδωσαν κάτι σχετικό. Κοίταξε στα απωλεσθέντα.
Δεν έχω διάθεση γι' αστεία.
Τι λες για έναν κλονισμό; Πως είναι η καρδιά σου;
Βρήκα 2 στην 6η σειρά και έχουμε περιθώριο 18 μηνών.
-Ποια είναι η παρέα; -Ο Μονέτι. Σου είπα γι' αυτόν.
-Θυμάμαι. Χαίρομαι που σε γνωρίζω. -Φύγε από εδώ.
Για σένα. Ένα τριαντάφυλλο. Το πήρα στο πάρκο.
Φεύγεις, κύριε. Δίνε του!
-Δεν με εγκρίνει; -Έτσι φαίνεται.
Θα φύγεις ή θα σε πετάξω έξω;
Δεν φεύγω και δεν θα με πετάξεις έξω.
Θα το τακτοποιήσω εγώ.
Για πρώτη φορά, τα πράγματα δεν θα γίνουν όπως τα θέλει.
Εδώ δεν είναι η οδός Μάλμπερι και δεν είσαι ο Ντούτσε.
Δεν δίνεις διαταγές. Εδώ δεν είσαι καν επιθυμητός.
Αυτό θα είναι το σπίτι του Ντάνι και μένα. Παντρευόμαστε.
Να ξέρεις ότι αυτό γίνεται ακόμα έξω από τη ζούγκλα.
Δεν με νοιάζει κι αν παντρευτείς 10 άτομα.
Αυτό ήταν. Θα τακτοποιήσω τον φίλο.
Μην κουνηθείς.
Θα σε απαλλάξω. Βάλε το καπέλο και δίνε του!
-Δεν θέλω να απαλλαγώ. -Πειράζει να βγάλω το καπέλο;
Είναι ερωτευμένη με μένα. Εμείς το ξέρουμε. Να το μάθεις κι εσύ.
-Σε γελοιοποιεί. -Κοίτα ποιος λέει ποιον γελοίο.
Φύγε από εδώ, Μαξ!
-Έτσι απλά; -Έτσι απλά.
Εμείς χωρίζουμε πολύ παράξενα.
Εντάξει. Να θυμάσαι ότι είσαι συγχυσμένη.
Θα το θυμάμαι, όταν έλθεις έρποντας. Τελεία.
Ο πατέρας σου τηλεφωνεί όλη μέρα. Θα ήθελες να το ξέρεις.
Ευχαριστώ.
Ησυχία! Δεν κλείνω εγώ την τράπεζα.
Η κυβέρνηση δημιουργεί το πρόβλημα.
20 χρόνια την διευθύνω και δεν είχα πρόβλημα.
Η κυβέρνηση, αυτή είναι το πρόβλημα.
-Και τα λεφτά μας; -Θα τα πάρετε. Όλοι θα πάρουν.
Όταν η κυβέρνηση πάψει να διοικεί την τράπεζα μου.
Γιατί η κυβέρνηση έκλεισε την τράπεζά σου;
Ησυχία! Ησυχία!
Η κυβέρνηση λέει ότι δεν μπορώ να δανείσω στον κόσμο.
Μόνο με εγγύηση.
Ξέρετε τι είναι αυτό; Δεν μπορείτε να το πείτε. Ούτε να το προφέρετε.
Αν δεν το έχετε, πουφ! Χωρίς εγγύηση, όχι λεφτά.
Ένα λεπτό. Ένα λεπτό.
Πιζιάνο, που είσαι;
Πες μου, θα είχες σήμερα κατάστημα...
αν δεν σου δάνειζα 1.200 δολλάρια, βασιζόμενος στον λόγο σου;
-Κουπίτσια. -Κε Μονέτι...
-Θα πάρετε τα λεφτά σας. -Τα θέλω!
Δεν πειράζει. Κουπίτσια.
Πες μου κάτι. Πως ξεκίνησες;
Πίστεψα σε σένα. Σου έδωσα 2.000. Χωρίς εγγύηση.
Τώρα λένε ότι είναι λάθος. Παράνομο.
Εγώ λέω ότι είναι σωστό! Ο νόμος δεν είναι καλός!
Ένα σπίρτο.
Ένα σπίρτο, Τζο.
Δεν έχω. Σταμάτησα το κάπνισμα.
Ας μου δώσει κάποιος ένα σπίρτο. Γρήγορα!
Γιατί τρέμει έτσι το χέρι σου; Είσαι νευρικός σαν γυναίκα.
Εγώ χτύπησα, εσύ είσαι νευρικός.
Να ο Μαξ.
Πως είναι το κεφάλι σου;
-Η τράπεζα; -Ένα χάλι.
Ούτε το κεφάλι είναι τόσο καλά.
Δεν καταλαβαίνω πως έμπλεξες έτσι.
Οι μισές συναλλαγές ούτε καν έχουν καταγραφεί.
Αυτός έκανε τις καταγραφές.
Στο μυαλό του, στην τσέπη, στους φακέλους.
Εγώ ήμουν στο κλουβί μου.
Μερικές απ' αυτές δεν φαίνονταν ωραίες στα βιβλία.
-Διάβασες τον νέο τραπεζικό νόμο; -Εδώ δεν διάβασα τον παλιό.
Είναι "άγριος".
Μπορεί να διωχθείς για 22 σημεία και το καθένα σημαίνει 1 έτος φυλακής.
Γιατί; Τι έκανα λάθος στα 22 σημεία;
Ένα κακούργημα ονόματι "κακή χρήση αποθεμάτων".
Μην εμβαθύνουμε στον νόμο. Να σκεφθούμε το επόμενο βήμα.
Ένας δικηγόρος σαν εσένα, πρέπει να βρει λύση.
Εδώ είναι η κυβέρνηση. Δεν υπάρχουν συνεργάσιμοι.
Δεν διορθώνεται. Τελεία.
Μπορούμε να σώσουμε την τράπεζα. Είναι καλό που μας έκλεισαν.
Πολλές τράπεζες έχουν τέτοια φαινόμενα.
Ρευστοποιούμε και αρχίζουμε με λευκό μητρώο.
Πουλώ το σπίτι, τα πάντα. Όλοι θα πληρωθούν.
Αυτό σώζει την τράπεζα. Πως γλυτώνεις εσύ;
Να "πολεμήσουμε" τις κατηγορίες στο δικαστήριο.
-Ναι, αλλά πως; -Εγώ και οι γιοι μου θα βρούμε τρόπο.
Ναι, ναι. Μπορούμε να το χωρίσουμε στα τέσσερα.
Εσύ, ο Τζο, ο Τόνι, ο Πιέτρο. Μοιρασμένη ευθύνη.
Να μην ξέρουν ποιος κάνει τι. Να μην μπορούν να κατηγορήσουν κανέναν.
Τι λες, Τζο; Θα είναι πιο εύκολο για τον μπαμπά.
-Φαντάζομαι ότι μπορεί να γίνει. -Λοιπόν;
Τόνι; Πιέτρο;
-Δεν έχω πολλές ευθύνες να χωρίσω. -Τι λες;
Είμαι υπάλληλος. Βγάζω 65 την εβδομάδα. Λίγα για να πάω φυλακή.
-Τι σχέση έχει αυτό; -Όχι. Σκάσε, Μαξ.
Ο Τζίνο Μονέτι δεν ζητά τίποτα από έναν υπάλληλο.
Όχι όταν έχω 4 γιους να με βοηθήσουν.
-Είσαι ο μεγαλύτερος. -Από πότε;
-Τζο. -Από πότε;
Ο μεγαλύτερος. Θα εννοείς ότι είμαι περισσότερο καιρό εδώ.
Περισσότερος καιρός να σε υπηρετώ.
Να με μειώνεις, να με εξευτελίζεις. Από πότε είμαι γιος σου;
Ο Μαξ είναι γιος σου. Να νοιαστείς εσύ γι' αυτόν, όχι εγώ.
Ώστε για λίγα επιπλέον δολλάρια την εβδομάδα...
...θα μπορούσα να έχω έναν καλό γιο, έτσι, Τζο;
Τώρα το μαθαίνω αυτό.
Ίσως είναι καιρός να μάθω.
Πατέρας και γιος, γιος και πατέρας είναι πληρωμή μετρητοίς.
Εσύ, Πιέτρο; Πόσα θέλεις για να είσαι γιος μου;
Ο Τζο μίλησε εκ μέρους μου. Τι ήμουν για σένα;
Ένας βλάκας. Από τότε που ήμουν παιδί.
Βλάκας. Βλάκας!
Ποιος θα προσέξει εμένα; Έναν φύλακα τραπέζης;
Αν δεν ήμουν εγώ, ούτε αυτό δεν θα ήσουν. Δεν έχεις μυαλό.
Σε πέταξαν από 4-5 σχολεία.
Δεν ήθελες να μελετάς. Μόνο να παλεύεις.
Ούτε για να παλεύεις δεν ήσουν καλός. Έχεις αδύναμη κοιλιά, βλάκα.
Τόνι;
Μην με παρεξηγείς. Δεν θέλω να πάθεις κάτι.
Αλλά δεν θέλω να εκτεθώ.
Γιατί όχι; Τι το ωραίο έχεις;
Πως ξέρω ότι είναι τόσο απλά, όπως λέει ο Μαξ; Αν συμβεί κάτι...
Δεν είσαι καν άνδρας, να πεις αυτό που εννοείς.
Πάνω στην ώρα, μαμά.
Ήξερες ότι έφτιαξες ένα σπίτι γεμάτο ξένους;
Ξένους.
Για ποιον νομίζετε ότι έφτιαξα την τράπεζα;
Για ποιον δούλεψα και δημιούργησα;
Για μένα ή τη μαμά; Έχουμε τόσα που δεν προλαβαίνουμε να τα ξοδέψουμε.
Η μαμά ήθελε να σταματήσω, αλλά όχι. Δούλεψα και δημιούργησα. Για ποιον;
Για τους γιους μου. Για σένα, Τζο.
Καλώς σου έδινα λίγα. Θα μάθεις πως είναι να είσαι φτωχός.
Σωστό που σου έδινα λίγα.
Σωστό που σε έλεγα βλάκα. Οι μύες δεν είναι κάτι να υπερηφανεύεσαι.
Ο γορίλας έχει τους μεγαλύτερους.
Ίσως μάθεις να χρησιμοποιείς το μυαλό. Να σκέπτεσαι, όχι να χτυπάς.
Ήταν σωστό που σε έλεγα βλάκα. Και εσύ, άτολμος.
Συνέχεια να ντύνεσαι. Ρούχα και κοπέλες. Όλα εκτός από την τράπεζα.
Η τράπεζα του Τζίνο Μονέτι. Του Τζίνο και των γιων του.
Γι' αυτούς δούλεψα και δημιούργησα. Γι' αυτό ζω.
Αλλά όχι πια.
Δεν έχω γιους. Έχω ξένους.
Φύγετε!
Θα τα καταφέρουμε χωρίς αυτούς. Δεν τους χρειάζεσαι.
Καλύτερα να κοιμηθείς. Αύριο έχουμε πολλά να κάνουμε.
Μαμά, γιατί δεν μου μιλάς πια;
Γιατί δεν ακούω πια το γέλιο σου; Τι σου συνέβη;
-Ίσως γέρασα. -Γέρασες;
Γκριζάρισες λίγο, αλλά όχι γέρασες. Το γκρι είναι ωραίο χρώμα.
Θα περάσουμε πάλι καλά.
Ο Μαξ θα τακτοποιήσει τα πάντα και εμείς θα πάμε ένα ταξίδι.
Στο Παλέρμο. Δεν θα ήθελες να ξαναγυρίσεις στο Παλέρμο;
Μακάρι να μην είχαμε φύγει, Τζίνο.
-Εκεί δεν είχαμε τίποτα, ενώ εδώ όλα. -Εδώ δεν έχουμε τίποτα.
Τι εννοείς; Το σπίτι, λεφτά, υπηρέτες, διαμάντια.
-Τίποτα το λες αυτό; -Είμαστε φτωχοί, Τζίνο.
Όταν είχαμε το κουρείο, ήμασταν πλούσιοι.
Αγαπούσε ο ένας τον άλλο. Τα αγόρια, εσύ, εγώ.
Τώρα, δεν υπάρχει πλέον αγάπη. Μόνο μίσος.
-Είπες ότι ήσουν κουρέας. -Ναι.
-Πως έγινες τραπεζίτης; -Θα σου πω.
Θα γεννούσε η γυναίκα μου.
Τον μικρότερο γιο, τον Πιέτρο. Ο γιατρός ήθελε 50$ για το νοσοκομείο.
Πήγα στον Τζουζέπε και του ζήτησα.
Συμπλήρωσε το χαρτί και είπε ότι πρέπει να επιστρέψω 75 δολλάρια.
Είπα ότι είναι πολλά. Λέει, "Πήγαινε στην τράπεζα."
Και πήγα. Είπαν ότι πρέπει να έχω εγγύηση.
Λέω, "Τι είναι αυτή η εγγύηση;"
Είπαν ότι είναι κάτι καλό, σαν λεφτά.
Και εγώ είπα, "αν έχω εγγύηση, τι θέλω τα λεφτά;"
Και με χαιρέτησαν. Ξαναπήγα στον Τζουζέπε, υπέγραψα, πήρα τα λεφτά...
η γυναίκα μου γέννησε και όλα καλά.
Κύριε Πρόεδρε.
Τι σχέση έχουν τα μωρά με τον νόμο;
Γιατί, δεν σου αρέσουν τα μωρά;
Το δικαστήριο διακόπτει μέχρι τις 1:30.
Καλά;
Πέθανε το άλογό μου. Πήγα στον φίλο μου τον Τζίνο.
-Πόσα σου δάνεισε; -Μου έδωσε 120 δολλάρια.
Και πόσα χρωστάς τώρα;
Μου είπε... 287,33 δολλάρια.
287,33.
-Δανείστηκες και άλλα εκτός των 120; -Όχι.
Τότε τι είναι τα επιπλέον 167,33;
Δεν είναι ο ανατοκισμένος τόκος;
Το κόστος μεταφοράς και η καταγραφή γραμματίου. Προσπάθησα να πληρώσω.
Ποτέ δεν πλήρωσες! Ούτε δεκάρα!
Πως να πληρώσω όταν δεν έχω; Πέθανε και το νέο άλογο.
Δεν φταίω εγώ! Είσαι φονιάς αλόγων!
Υποσχέθηκες να πληρώνεις! Ποτέ δεν το έκανες!
Καμία ερώτηση.
Κατεβείτε.
Κάθισε, μπαμπά.
Οι συναλλαγές ήταν με άτομα στην Ανατολική Πλευρά;
Η τράπεζα μου δεν είναι στη Γουόλ Στριτ.
-Απαντήστε με ναι ή όχι. -Ναι.
Στην Ανατολική Πλευρά είναι πιο φτωχοί;
-Ναι και όχι. -Εξαρτάται αν δανείζουν ή δανείζονται
Ξέρετε ότι αυτά τα άτομα δυσκολεύονται και να ζήσουν.
Τότε πως περιμένετε να πληρώσουν τέτοιο τόκο;
-Περιμένω μέχρι να έχουν. -Οι πιο πολλοί δεν έχουν ποτέ.
Πόσα σπίτια έχετε κατάσχει;
Πόσους μισθούς έχετε δεσμεύσει; Πόσους οδηγήσατε στη χρεωκοπία;
Μην απαντήσει ο μάρτυς. Τα γεγονότα είναι στα μητρώα.
Θα απαντήσω. Δεν φοβάμαι.
-Απρεπείς ερωτήσεις. Μην απαντήσεις. -Θα πω. Δεν έχω τίποτα να κρύψω.
Είπατε ότι δανείζατε χρήματα χωρίς εγγυήσεις.
Όταν κάνετε κατάσχεση στη εγγύηση, παίρνετε μόνο την περιουσία τους.
Αλλά όταν δεσμεύετε τον μισθό, παίρνετε τον ιδρώτα τους...
το αίμα, το ψωμί από τα παιδιά του.
Αυτό το λέτε βοήθεια; Εγώ το ονομάζω τοκογλυφία.
Σας κατηγορώ ότι είστε τοκογλύφος.
Ντροπή για κάθε αξιοπρεπή Ιταλο-Αμερικάνο.
Μην μιλάς έτσι στον Τζίνο. Κανείς δεν μου μιλά έτσι.
-Σκάσε, μπαμπά! -Εσύ σκάσε! Είναι ελεύθερη χώρα!
Κάνω αυτό που νομίζω ότι είναι σωστό και είναι σωστό!
Δεν με νοιάζει τι λέτε! Ούτε εσύ! Ούτε και εσύ!
Είμαι ο Τζίνο Μονέτι! Κανείς δεν μου λέει τι να κάνω!
Αυτό για μένα.
Τι νομίζεις, Τζο;
Δεν είμαι δικηγόρος. Δεν ξέρω τι σκέπτονται οι ένορκοι.
Δεν χρειάζεται να είσαι δικηγόρος να δεις ότι πάει άσχημα.
Πήγαινε γυρεύοντας.
Δεν μπορώ να τον αφήσω αύριο στο εδώλιο. Θα τον ξεσκίσουν.
Πως μπορείς να κάθεσαι και να τρως;
Αναφέρει η εθιμοτυπία να μην τρως τέτοιες ώρες;
Έχω μια ιδέα. Έχει ρίσκο και είναι επικίνδυνη.
Νομίζω ότι μία από τους ενόρκους είναι μαζί μας.
Μόλις την πιέσουν οι υπόλοιποι 11, δεν θα αντέξει.
Η ιδέα είναι να φροντίσουμε ότι θα αντέξει.
Πως;
Κάποιος πρέπει να της μιλήσει απόψε.
Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας του Μαξ;
Έχεις οχετό για μυαλό. Κάποια μέρα θα πέσεις μέσα.
Στο μεταξύ, θα πιω την μπύρα μου.
-Ποιος θα μιλήσει στην ένορκο; -Όχι εγώ.
-Οι άλλοι δεν είναι πολύ έξυπνοι. -Ένας τους είναι. Εσύ.
Το σκέφθηκα, αλλά ίσως δεν καταφέρω να την πλησιάσω.
Αν με απορρίψει, ο γέρος θα παγιδευτεί.
Ενώ εσένα δεν σε ξέρει.
Τι λες, Τζο;
Το είπα τόσες φορές. Θέλεις να το ακούσεις πάλι; Εντάξει.
Μόνος του έμπλεξε, μόνος του ας ξεμπλέξει.
Θα το θυμάμαι αυτό.
Τελικά εμφανίστηκε η φίλη σου. Θέλει να σε δει.
-Έχεις ένα λεπτό; -Τι σκέπτεσαι;
-Παρακολουθούσα την δίκη. -Σε είδα.
Κάθισε, Μαξ. Σε παρακαλώ.
Δεν εξελίσσεται και πολύ καλά.
Δεν τέλειωσε ακόμα. Που είναι ο άνδρας σου;
Ο Ντάνι; Στο Σικάγο.
Δεν διακινδυνεύει; Και αν σε πιάσει μοναξιά;
Για να πω την αλήθεια, με έπιασε.
Αυτό τον καιρό δεν κάνω τέτοιες δουλειές.
Δεν παντρεύτηκα τον Ντάνι. Χωρίσαμε εκείνο το βράδυ. Δεν τον αγαπούσα.
Τον χρησιμοποιούσα για να σταματήσω κάτι που με πλήγωνε.
Δεν είχε νόημα. Ακόμα με πληγώνει.
-Καλύτερα; -Αυτό το άγγιγμα των Μονέτι.
Αν σε άφηναν να φιλήσεις τους ενόρκους...
Πρέπει να τηλεφωνήσω. Θα σε πάρω σε μία ώρα.
Ξέρω τα νυχτερινά τηλεφωνήματα. Είναι τόσο σημαντικό;
-Ναι. -Όχι απόψε. Δεν γίνεται.
-Ακύρωσέ το. -Δεν μπορώ. Δεν ξέρουν ότι θα πάω.
Πως ξέρεις ότι θα είναι εκεί;
-Έχω την αίσθηση ότι με περιμένουν. -Αγνοούν ότι πας, αλλά περιμένουν.
-Παράξενη συνάντηση. -Είναι καινούργιο...
-...ακόμα και για μένα. -Τι είναι, Μαξ;
-Τίποτα ανησυχητικό. -Θα σε πάω εγώ.
Όχι, δεν θέλεις να κάτσεις στο αμάξι. Θα πάρω ταξί.
Θα σε πάω εγώ. Τελεία.
Μπορώ να μπω;
-Είναι κανείς εδώ; -Τα παιδιά. Κοιμούνται.
Δεν έπρεπε να βρίσκεστε εδώ.
Πολλά πράγματα δεν πρέπει.
Αν ανακαλύψουν...
Όχι και σπουδαία θέα, ιδιαίτερα για τα παιδιά.
Είναι ό,τι καλύτερο, αφότου πέθανε ο άνδρας μου.
Δεν το έχω ξανακάνει αυτό. Με πιστεύετε;
Ναι.
Δεν θα γίνει καλύτερος ο κόσμος αν φυλακιστεί ο πατέρας μου.
Τι πιθανότητες έχει;
-Δεν μπορώ να πω. -Εννοείτε ότι δεν θέλετε.
Έχω ορκιστεί.
-Είστε καλή γυναίκα, έτσι; -Προσπαθώ.
-Και καλή μητέρα. -Είναι ό,τι έχω.
-Πόσα κερδίζετε την εβδομάδα; -32,50.
Κρατήστε τα. Ποιον θα βλάψουν;
-Δεν μπορώ. -Ξέρω ότι δεν θα το κάνατε για σας.
Φύγετε, παρακαλώ.
Παρ'τε και αυτά.
Τουλάχιστον προσπάθησα.
-Θα αγαπάτε πολύ τον πατέρα σας. -Είμαι ό,τι έχει.
Καλύτερα να μην μείνετε άλλο.
Μαμά.
Έρχομαι, αγάπη μου.
Πρόσεχε μ' αυτό.
Άκου.
Δεν είπα να μην έρχεσαι εδώ;
Δεν φυλακίστηκα ακόμα. Πάω όπου μου αρέσει.
Η νέα δίκη αρχίζει σε λίγο. Άσχημο να σε δουν εδώ.
-Είναι νέα τράπεζα. -Τι εννοείς; Είναι η δική μου.
Ας το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Δεν είναι δική σου.
Την έδωσες στη μαμά κι αυτή σε μας.
Το έκανα για να μην έχω τίποτα δικό μου όταν γίνει η δίκη.
-Δεν είχε κανένα δικαίωμα. -Τώρα δουλεύουμε νόμιμα.
Νομικώς είχε δικαίωμα. Νόμιμα μας το έδωσε...
-Σε μένα, τον Τόνι και τον Πιέτρο. -Νομικά είστε απατεώνες!
Η τράπεζα είναι δική μου. Τα λεφτά δικά μου. Το όνομα δικό μου.
Ελπίζουμε να ξεχαστεί το όνομα.
Στο μεταξύ, μείνε μακρυά από εδώ.
Ζήσε στο μεγάλο σπίτι.
Θα παίρνεις 40 την εβδομάδα. Κάπνιζε φθηνότερα πούρα.
Αν ξαναπατήσεις εδώ, δεν θα πάρεις τίποτα.
-Τι θα κάνω; Που θα πάω; -Είσαι γέρος. Αγόρασε φυστίκια.
Πήγαινε στο πάρκο, κάθισε και τάισε τα περιστέρια.
Πιέτρο! Πιέτρο!
-Είναι τρελλός! Βγαλ'τον έξω! -Πήγαινε, μπαμπά.
Θα το μετανοιώσεις, Τζο. Στο υπόσχομαι!
Τι σου συνέβη, μπαμπά; Δεν φαίνεσαι καλά.
Δεν μοιάζεις με κάποιον που απέφυγε την τιμωρία.
Τι το ωραίο να είσαι ελεύθερος;
Δεν έχω τίποτα να κάνω. Πουθενά να πάω.
-Πως είναι η νέα τράπεζα; -Είναι των αδελφών σου, όχι δική μου.
Απλώς είναι στο όνομά τους. Ένας τρόπος να προστατέψουν...
Είναι τρόπος να με πετάξουν. Είπαν ότι είμαι γέρος, άχρηστος.
Μου είπε "Πήγαινε στο πάρκο". "Τάισε τα περιστέρια. Φύγε."
Μου έκλεψε την τράπεζα.
Θα ήθελα να κάτσω στο πάρκο να ταΐσω τα περιστέρια.
Να νοιώσω τον ήλιο. Να ξυπνήσω όποτε θέλω.
Αντ' αυτού, είσαι στη φυλακή σαν ποντίκι στη φάκα.
-Ποιος σε έστειλε εδώ, Μαξ; -Η πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Όχι. Ο αδελφός σου, ο Τζο. Αυτός πήρε την αστυνομία.
Θα μπερδεύτηκες. Ούτε ο Τζο δεν θα έκανε κάτι τέτοιο.
Ποιος ήξερε ότι θα δεις την κυρία;
Εσύ και ο Τζο, κανείς άλλος. Όταν βγήκες, σε περίμενε η αστυνομία.
Ποιος άλλος εκτός του Τζο; Δες τι μου έκανε.
Και κάποιος μου είπε ότι ήταν ο Τζο.
-Κάποιος τον άκουσε να μιλά. -Ποιος στο είπε;
Η Μαρία είπε να σου δώσω αυτό.
-Έκλαψε. -Το περίμενα.
Θα παντρευτεί τον Τόνι.
-Ο Τόνι θα γίνει αντιπρόεδρος. -Και ο Πιέτρο;
Δεύτερος αντιπρόεδρος.
Όχι κι άσχημα.
Μην αφήσουμε να μας το κάνουν αυτό. Κάποτε θα βγεις.
Θα πάρουμε την τράπεζα, όσα μας έκλεψαν.
-Θα πάρεις την Μαρία. -Δεν τη θέλω.
Όταν βγω, θέλω να ξεχάσω.
Όχι, Μαξ. Δεν πρέπει. Να τους κάνεις να πληρώσουν.
Έκλεψαν ό,τι δούλευα όλη την ζωή μου.
Δούλευα 16 ώρες την ημέρα. Όλες τις δουλειές.
Ίδρωνα για χρόνια στο κουρείο.
Φορούσα για χρόνια ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα κοστούμι.
Και για τι; Για την τράπεζα.
Είναι η ζωή μου, το αίμα μου.
Με σκοτώνουν, Μαξ. Μου παίρνουν το αίμα μου.
Δεν μπορώ πλέον να ζω. Δεν μπορώ πλέον να παλεύω.
Δεν έχω κανέναν. Μόνο εσένα.
Να τους κανονίσεις. Για μένα. Πρέπει να το κάνεις για μένα.
Να τους κάνεις να πληρώσουν.
Ξέχασέ το, μπαμπά. Θα πληρώσουν.
-Μπορώ να δω τον κύριο Μονέτι; -Ναι.
-Ναι; -Και άλλο γράμμα στον Μαξ.
Σύντομα θ' ανοίξουν την τράπεζα. Εμένα δεν με προσκάλεσαν.
Έστειλαν τον Πιέτρο να μου πει να μην πλησιάσω. Το γράφω στον Μαξ.
-Γιατί; -Τα λέω όλα στον Μαξ.
-Γιατί; -Διότι πρέπει να τα ξέρει αυτά.
Τι βάζετε στην πένα, απλό ή κάποιο ξεχωριστό δηλητήριο;
Δεν φτάνει που φυλακίστηκε για χρόνια;
Θα τον τρελλάνετε με τα γράμματά σας.
Τον Τζο, τον Τόνι, τον Πιέτρο... Ο Μαξ τους μισεί.
Αυτό θέλω. Να μην σταματήσει ποτέ.
Δεν θέλατε τίποτα άλλο από αυτούς. Τον Τζο, Τόνι, Πιέτρο ή τον Μαξ.
Όταν πεθάνετε τι θησαυρό θα αφήσετε. Τέσσερεις άνδρες γεμάτους μίσος.
-Είναι οι γιοι μου. Δεν σε αφορά. -Ένας με αφορά. Τον αγαπώ.
Θέλω να με αγαπά, να μπορεί να με αγαπά.
-Δεν σε αφορά. -Μην γράψετε το γράμμα.
Μην στείλετε άλλα. Αφήστε τον. Δωσ'τε του μια ευκαιρία.
Του καταστρέφατε τη ζωή. Αφήστε τον να ζήσει.
-Μην τον γεμίζετε με δηλητήριο. -Δεν θέλω να ξεχάσει.
Θα γράψω σήμερα, αύριο, κάθε μέρα. Δεν θέλω να ξεχάσει.
Θα καταλήξει να μισεί και σας, όπως σας μισεί όλος ο κόσμος.
-Φύγε από το σπίτι μου! -Πείτε στον Μαξ για μένα.
Πείτε στον Μαξ ότι η κοπέλα του, μισεί τον πατέρα του.
Ότι εύχεται να σάπιζε αυτός στη θέση του, στη φυλακή.
-Βγες έξω! -Το σκέπτεστε μερικές φορές;
Ότι εσείς ανήκετε εκεί, αντί για τον Μαξ.
-Πάμε. -Που;
Έχεις 12 ώρες άδεια να δεις κάποιον.
Ποιον;
Μαξ, τώρα κάνεις ευτυχισμένο τον Τζίνο.
Γύρισε ευτυχής στην φυλακή. Μείνε ξάγρυπνος τις νύχτες.
Κάνε όλων των ειδών τα σχέδια. Έξυπνα σχέδια.
Σκοτώνεις τον Τζο, ο Τζο εσένα. Ο Τζίνο πολύ ευτυχής.
Κάποτε είχα έναν σύζυγο.
Του έδωσα τέσσερεις γιους.
Τώρα δεν έχω κανέναν.
Ούτε σύζυγο. Ούτε γιους.
Πήγαινε, Μαξ. Φύγε.
Μπαμπά, από που ξεκινάμε; Από τον Τζο, τον Τόνι ή τον Πιέτρο;
Μην χάσουμε χρόνο με τον Πιέτρο. Με έναν βλάκα.
Έτσι δεν είναι, μπαμπά; Έτσι δεν τον έλεγες πάντα;
Ίσως τον Τόνι;
Μπορώ να του πάρω τη Μαρία. Θα τον κατέστρεφε.
Και το παιδί του. Αυτό πάει με την μητέρα.
Έτσι θα έμενε μόνο με την δουλειά στην τράπεζα.
Μετά η τράπεζα. Ένα ωραίο, ζουμερό σκάνδαλο.
Θ' αρχίσουμε έρευνα. Ίσως πετύχουμε δίωξη από το ορκωτό δικαστήριο.
Αυτό θα "φροντίσει" τον Τζο. Η Ελέν θα αδιαφορήσει.
Με διαλυμένη την τράπεζα, ο Πιέτρο θα γίνει σάκος του μποξ.
Θα το ήθελες αυτό; Αυτό θα σε έκανε ν' αναπαυθείς.
Πάντα γινόταν αυτό που ήθελες. Θα το ήθελες και στον θάνατο.
Μην συγχωρείς, μην ξεχνάς. Έτσι δεν μας μεγάλωσες;
Σου έχω νέα, μπαμπά.
Ο Τόνι θα κρατήσει τη Μαρία. Ο Τζο την τράπεζα.
Ο Πιέτρο την αντιπροεδρία.
Εγώ έχω την Αϊρίν.
Έχασα 7 χρόνια μαζί της. Μπορούσαν να είναι 7 θαυμάσια χρόνια.
Και εγώ τα πέταξα. Τα έθαψα με σένα.
Μόνο αυτό θα πάρεις. Ούτε λεπτό παραπάνω. Πήρες όσα ήταν να πάρεις.
Επέστρεψα στη ζωή, μπαμπά.
-Εμπρός; -Είμαι ο Μαξ.
Προλαβαίνουμε το αεροπλάνο. Έλα να με πάρεις. Είμαι στο παλιό σπίτι.
Τι συμβαίνει; Δεν με ακούς;
-Πες κάτι. -Μαξ.
Θα έλθω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Πιο γρήγορα. Τελεία.
Καλώς ήλθατε, αδέλφια. Χαίρομαι που ήλθατε.
Σας έχω καλά νέα. Πρέπει να το γιορτάσουμε.
Πιέτρο, ξέρεις που είναι το κρασί. Φερ'το.
Θα πιούμε ένα ποτήρι για την αδελφική αγάπη.
Κρίμα που δεν είναι εδώ ο μπαμπάς να το δει.
Τι συμβαίνει;
Σήμερα το πρωί, κάνατε τα πάντα να πιείτε μαζί μου.
Μας στεναχώρησες το πρωί, Μαξ.
-Με ενοχλούσε το στομάχι μου. -Να αλλάξεις δίαιτα.
Εμένα είναι σαν πέτρα. 7 χρόνια. Όχι γλυκά.
-Έτσι γίνεται. -Θέλω να κοιμάμαι τα βράδια.
Όχι ν' ανησυχώ για τα παιδιά, το σπίτι, την τράπεζα.
-Η ζωή δεν αξίζει αν ανησυχείς. -Αν ανησυχείς για μένα, σταμάτησε.
Μόλις φύγω, δεν θα με ξαναδείς.
-Άλλαξε η διάθεσή σου; -Άλλαξε το μυαλό.
Ξαφνικά έγινες νέος άνθρωπος.
Τέρμα η βεντέτα. Έτσι απλά;
Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς;
Δεν διαφέρεις από τον γέρο. Ο μπαμπάς δεν άλλαξε, ούτε κι εσύ.
Είχατε το ίδιο αίμα. Το ίδιο και εγώ.
Αυτό είναι κάτι που ξέχασες.
Έχω μια συνάντηση. Με εμποδίζεις.
Πιέτρο!
Και άλλο!
Πιέτρο!
Φτάνει!
Μάζεψέ τον.
Επειδή ήσουν φυλακή, νομίζεις ότι έγινες σκληρός.
Επειδή κάθομαι στην τράπεζα, νόμιζες ότι μαλάκωσα.
Και οι δύο γεννηθήκαμε στην οδό Μάλμπερι. Και εγώ γίνομαι σκληρός.
Κάτι που με έμαθε ο γέρος. Ποτέ μην δίνεις ευκαιρία.
Όταν καταβάλλεις κάποιον, αποτελείωσέ τον.
Μην χρειαστεί να παλέψεις πάλι με τον ίδιο.
Κατά κάποιο τρόπο, ο γέρος είχε δίκιο.
Εδώ έξω.
-Εδώ έξω. -Αρκετές "έφαγε", Τζο.
-Γιατί δεν τον αφήνουμε; -Δεν θέλεις να κρατήσεις τη Μαρία;
Θέλεις την δουλειά σου; Θέλεις να ζεις;
Φερ'τον έξω.
Πέταξέ τον.
Με ακούς; Είπα να τον πετάξεις!
Πέταξέ τον, βλάκα.
Βλάκα! Βλάκα! Βλάκα! Βλάκα! Βλά...
Πιέτρο.
Πιέτρο! Πιετ...
Πιέτρο! Πιέτρο!
Μην το κάνεις, Πιέτρο.
Σε καθοδηγεί ο μπαμπάς. Αυτός θέλει να σκοτώσεις τον Τζο.
Δεν είσαι βλάκας. Φάνου έξυπνος!
Αν τον σκοτώσεις, το κάνεις για τον μπαμπά.
Απόδοση Υποτίτλων Μιχαήλ
ΤΕΛΟΣ